Personal update | Waarom worden inwonende mantelzorgers dubbel belast?

Hi beautiful,

Het is de afgelopen weken even rustig geweest op het gebied van mijn mommy to be blogpost. want mijn aandacht en energie ging uit naar andere zaken zoals de zorgen om mijn moeders gezondheid en de mogelijke gevolgen voor mijn toekomst. Daarom besloot ik vandaag even een personal update schrijven over waar ik de afgelopen weken naar boven is gekomen.

Want zoals de meeste van jullie weten ben ik sinds jaar en dag mantelzorger. Zo ben ik op mijn 26ste weer verhuist naar mijn ouderlijk huis om met mijn moeder samen te wonen. De reden hiervoor was drieledig. Het was het jaar dat mijn moeder haar gezondheid rap achteruit was gegaan en het bleek ze een nieuwe heup nodig te hebben. Aangezien ik op dat moment op zoek was naar een groter huis leek het mij logisch om terug te gaan naar mijn ouderlijk huis om zo mijn moeder te ontlasten en haar waar nodig te ondersteunen. Hierdoor had ik een lasten verlichting en was ik in plaats van twee huizen, verantwoordelijk voor de administratie van één huis. Dit maakte het leven een stuk makkelijker. Daarnaast keek ik naar de toekomst en wist ik dat mijn moeder een AOW gat zou hebben omdat zij niet haar hele leven in Nederland heeft gewoond en dus ten tijde van het ontvangen van haar AOW niet in staat zou kunnen zijn de vaste lasten voor haar woning te kunnen bekostigen. Maar deze zou ik met mijn vaste baan voor mijn rekening kunnen nemen. Dus de keuze was toentertijd makkelijk gemaakt. Want als kinds had ik al besloten mijn moeder niet in een verzorgingstehuis te laten komen, dus zo gezegd zo gedaan.

Echter zijn we ondertussen 11 jaar verder en heeft mijn persoonlijke situatie de nodige veranderingen ondergaan. Zo ben ik ondertussen zelfstandig ondernemer en zijn mijn inkomen gehalveerd. Ook de wetten en regelgeving zijn in de loop van de jaren drastisch veranderd. Hier was ik voor mijn zwangerschap niet zo mee bezig en maakte mij hier niet zo druk om.

Maar met de komst van King Kunta is deze situatie helemaal veranderd. Zeker ook nadat mijn moeder drie weken geleden met spoed in het ziekenhuis belandde voor hartfalen. Vanaf dat moment werd ik geconfronteerd met hoe het systeem niet in het voordeel werkt voor inwonende mantelzorgers. Dit was even een shock to my system. Om jullie inzicht te geven in mijn bevinden zal ik mijn bevinden even opsommen.

Punt 1: Geen woon garantie

Toen in besloot terug te keren naar mijn ouderlijk huis, zag ik mijzelf hier oud worden. Toen der tijd waren de regels best flexibel en mocht er overhoop iets met mijn moeder gebeuren, dan zou ik na het aantonen dat ik de voorgaande jaren de woonlasten voor mijn rekening heb genomen, de woning kunnen overnemen. Dus ik dacht daarom altijd, komt wel wel goed. Ondertussen zijn deze regels drastisch veranderd en geeft de woningbouwvereniging aan dat het op geen enkele wijze mogelijk is dat ik, als dochter, op het huurcontract kan komen te staan mocht mijn moeder iets overkomen. Dus mocht het echt mis gaan, dan is de kans aanwezig dat ik zwanger of met King Kunta op straat kan komen te staan omdat ik 11 jaar geleden besloot een bewuste keuze maakte om mijn moeder te ontlasten en ons leven makkelijker te maken door weer samen te gaan wonen.

Punt 2: We zijn belastingpartners

Vorige week onderzocht ik de mogelijkheden voor het aanvragen van kinderkorting om erachter te komen dat mijn moeder wordt gezien als mijn belastingpartner. Hierdoor kan ik dus geen aanspraak maken op aanvullingen die gelden voor een alleenstaande ouders. Dit terwijl de inkomsten van mijn moeder letterlijk minimaal zijn en zij daarmee geen bijdrage kan leveren aan mijn levensonderhoud of het onderhoud van mijn kinds. Dit is toch belachelijk!

Part 3: De participatie maatschappijmaakt het leven niet makkelijker

Het volgende punt waar ik dan op kom is dat de overheid wilt dat mensen zo lang als mogelijk zelfstandig blijven wonen en dat met zoveel mogelijk hulp vanuit hun netwerk. Nou dit bied ik dus aan mijn moeder. Door met haar te wonen maakt zij geen gebruik van een aanvulling op haar AOW gat (hier heeft ze trouwen toch ook geen recht op omdat we samen wonen), maakt ze geen gebruik van thuiszorg of andere ondersteuning omdat ik deze waar nodig en mogelijk zelf bied. Maar hoe komt het dat wanneer ik als kind deze keuze maak, ik het gevoel heb voor keuze gestraft te worden. Want sinds ik voor mijzelf wel ben ik financieel minder vitaal. Dus alle beetjes zoals huurtoeslag en alleenstaande ouder korting zouden bijdragen aan het geheel. Maar als mantelzorger worden er geen uitzonderingen gemaakt en heb je maar te leven met regels die het leven van mantelzorgers duurder maakt en die voor ervoor kunnen zorgen dat wanneer er iets gebeurd met mijn moeder, de kans aanwezig is dat ik dakloos word. Dit terwijl deze regelingen er zijn voor mensen die leven van het minimum.

En nu verder?

Dit alles in combinatie met het feit dat ik zelf te maken heb met mijn eigen beperkingen zoals mijn uitval en de zorgen die ik ergens ook heb over de gezondheid van mijn ongeboren kind heeft mijn stress level de afgelopen weken echt verhoogd. En ik zeg je eerlijk, ik ben soms echt boos om de wetten en regels die in werking zijn en tegenstrijdig zijn voor het bieden van mantelzorg. Want deze maken ons leven als gezin niet makkelijker en uiteindelijk ook duurder. En dat is op zijn zachts gezegd gewoon kut. Maar ik geef niet op, dus nu op zoek naar mogelijkheden om te werken aan punt 1, want deze baart mij het meeste zorgen. Aangezien ik mijzelf oud zie worden in dit huis, die optimaal past bij mijn beperkingen en waar ik mij echt thuis voel. Weet je tips dit toch aan te pakken, laat het mij weten? Want misschien zijn er mogelijkheden waar ik zelf nog niet van op de hoogte ben. Want verhuizen en apart gaan wonen is geen optie voor ons.

Soso lobi,

DeeDee 😘


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *