Personal update: Het 12 jarige doel

Trui : Colorism

Hi beautiful,

Na een slapeloze nacht begon ik aan mijn dag, (dat heb ik altijd voor een eerste schooldag). Want nu moet het gebeuren. Falen is geen optie. Want ik weet dat ik dit kan. Want dit is het enige wat mij in al deze jaren nog niet gelukt is. Het behalen van mijn Bachelor. Een reis dat in 2006 van start ging. Met de opleiding SPH.  Een opleiding die ik maar twee jaar zou volhouden. Want tijdens deze opleiding kwam ik erachter dat het niet bij mij paste. Daarbij kwam kijken dat de keuze voor een sociale opleiding een deur opende die ik tot op dat moment met verschillende sloten had pogen af te sluiten. Mijn onverwerkte verleden en de sporen daarvan sijpelde tijdens deze twee jaar uit mijn rugtas tot er een poel ontstond waar ik ingezogen werd. Dus maakte ik de keuze om te stoppen. Ik moest opzoek naar nieuwe belans en nam een tussenjaar om mijzelf te herpakken. Tijdens dit jaar vond ik mijn 3de therapeut, die achteraf gezien mijn wonden alleen afplakte met pleister.

Met de pleister begon ik aan mijn huidige opleiding.

Met deze pleister begon ik in 2009 aan mijn huidige opleiding, namelijk MWD. Want niets zou mijn droom van het behandelen van een Bachelor in de weg zitten. Dus vol goede moet starte ik aan een nieuwe uitdaging. Ik had een vliegende start. Het ging lekker en ik behaalde goede resultaten. Tot er 19 januari 2011 bij mij werd ingebroken. Deze avond veranderde voor altijd mijn leven. Want dit was voor mij de druppel die de emmer deed overlopen. Ik raakte hierdoor in een zware depressie. In deze periode was mijn opleiding mijn life line. De plek die houvast bood. Al kon ik niet werken of was ik op het randje van de afgrond. Ik zat iedere week in de klas. Ik wilde niet opgeven. Ik ging door. Ondertussen krabbelde ik weer op met de hulp van een therapeut die mij begreep en mijn de handvaten bood om mijn leven weer op te pakken. Na een halfjaar  pakte ik mijn fulltime baan weer op. Tot ik tegen een muur klapte. De combinatie van studie, fulltime werken en werken aan mijn herstel eiste zijn tol. Voor de tweede keer moest ik de handdoek in de ring gooien. Met pijn in mijn hart hakte ik de knoop door, maar beloofde ik mijzelf dat ik terug zou gaan. Maar op dat moment had mijn mentale gezondheid de prioriteit. Het was tijd om de wonden uit het verleden voor eens en altijd te genezen. Dus ging ik er twee jaar tussenuit om mijzelf te leren liefhebben en het verleden een plekje te geven.  

Ik voelde me sterk genoeg

Rond april 2015 voelde ik me sterk genoeg om mijn opleiding af te ronden. Ik had twee jaar bloed zweet en tranen gegeven, met de ondersteuning van mijn therapeut, om mijzelf terug te vinden. Een leerzame periode waarin ik  mijn ware ik heb ontdekt en waar ik mijn levenslust terug vond die ik met mijn depressie was kwijtgeraakt. Ondertussen herontdekte ik ook mijn liefde voor op het podium staan. Toentertijd nog als hobby. 

De laatste lootjes

Het was tijd om met mijn nieuw gevonden power de laatste loodjes af te leggen en deze bachelor af te ronden. Dus pakte ik in september 2015 mijn opleiding weer op. De docenten spraken hun twijfel nog uit betreffende mijn capaciteiten. Want kon ik het HBO wel aan? Was ik niet te ambitieus? Maar de aanhouder wint. Dus heb ik doorgezet en heb ik net als tijdens mijn depressie het heft in eigen handen genomen en heb ik mij dat jaar voor her tweede en derde jaar ingeschreven. Zo kon ik de vakken uit beide jaren oppakken en het jaar erop afstuderen naast mijn fulltime baan als jeugdwerker. Waar ik echter geen rekening mee had gehouden is dat het lot soms andere plannen heeft. Want deze afgelopen 2 jaar zijn heel anders gelopen dan ik had gepland. Zo ben ik in deze 2 jaar bekroond tot Miss Black Hair Nederland, heb ik een tweede carrière gestart als professionele performen, een bedrijf dat groeit opgezet en zoveel dromen verwezenlijkt die ik bij het starten aan het HBO nooit voor ogen had. Ik heb mijn droom van een Bachelor nog niet gehaald, maar ik ben als persoon zoveel gegroeid en heb ik hele andere dromen dan 12 jaar gelden. Toch is dat wel hetgeen waar ik tot nu toe het meest voor gestreden heb. En dit jaar moet ik het ten koste wat het ook kost af maken. Het is tijd om het na 12 jaar af te ronden. Dit moet ik gewoon voor mijzelf doen en ja ook wel een klein beetje als fuck u naar degene die niet in mij geloofde. I got this!

 

Soos lobie❤❤❤ 

DeeDee 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *