Innerlijke rust

Sinds ik afgelopen week ben gestopt met prozac merk ik dat mijn lichaam uit balans is geraakt. Volgens mij is dat een van de neven effecten van de uitwerking van de medicatie. Om mijn lichaam weer in balans te krijgen heb ik besloten weer mijn meditatie actiever op te pakken. En ben vanaf gisteren weer begonnen met mediteren. Deze week zal ik ook mijn meditatie gids oppakken en op zoek gaan naar meditaties die voor mij werken. Want ik zou graag weer innerlijke rust krijgen. Hoe zit het met jullie? Mediteer je wel eens en welke meditatie werkt voor jou?

Prozac


 Hi beautifull peepzz,
Het is nu iets meer dan 6 maanden geleden dan ik begon met het gebruik van Prozac. Jaja, ik zat namelijk in een diepe depressie. Tot het moment van mijn depressie, stond ik niet open voor medicaties zoals prozac, lorazepam of welke ander pam dan ook. Maar toen raakte ik rock bodem. En ik kan die periode omschrijven als een van de zwartste periodes uit mijn leven. Het besef sloeg erin dat ik mezelf dit keer niet meer over mijn negatieve gedachten kon trekken en spiraalde neerwaarts.Op dat moment besefte ik dat ik toch medicatie nodig had omdat niets wat ik zelf deed mijn van de negatieve gevoelens kon helpen. Dus besloot ik mezelf open te stellen  voor het gebruik van antidepressiva en kreeg prozac voorgeschreven. Na 2 weken merkte ik verschil in mijn gedrag en had ik minder last van stemmingswisselingen. Dit is eigenlijk in het kort een beetje hoe ik met prozac ben begonnen. Nu iets meer dan 6 maanden verder heb ik afgelopen week besloten te stoppen hiermee. Dit omdat ik mijn doel heb behaald die ik voor mezelf heb gesteld. Ik ben blij dat prozac bijgedragen heeft aan mijn herstel, maar ik heb er zelf ook erg aan getrokken. Ik heb mezelf weer hervonden en ik kijk er naar uit om mijn leven zonder antidepressiva weer te gaan voelen en ervaren.  Ik ben best benieuwd naar de ervaring van anderen nadat ze zijn gestopt met prozac?
Bless,
DeeDee 

Pink Ribbon

Zoals de meeste mensen weten is het deze maand pink ribbon maand. Dit om onderzoek naar borstkanker te ondersteunen. naar mijn idee een goed initiatief. Ik heb namelijk zelf op jonge leeftijd kanker gehad en heb ook een aantal tantes die door borstkanker zijn getroffen. Dus ieder jaar in maand oktober word er weer bewust van dat er nog dagelijks weer vrouwen zijn die getroffen worden door borstkanker en dat het daarnaast steeds vaker voorkomt. So why not help a hand aan onderzoek en zodat de mogelijkheden naar voor zowel preventie als bestrijding verder ontwikkeld kunnen worden. Hoe sta jij als vrouw tegenover Pink Ribbon?  Steun je het initiatief?

Zelfinzicht

Hi beautiful peepzz,

Vanmorgen werd ik wakker en voelde mij totaal niet lekker. Maar ik had een afspraak met mijn psychotherapeut. Die wilde ik niet afzeggen of verplaatsen, aangezien ik zelf gekozen het pad van gedragsverandering in te slaan. Dus met mijn krampen en pijn in mijn buik op de fiets gestapt richting Statenkwartier. Aangekomen snelĀ  richting het toilet gevlucht om nog een klein cadeautje achter te laten. Daarna kon ik gelijk met mijn gesprek beginnen. In vergelijking met het vorige gesprek was dit gesprek lekker luchtig en kwam ik zelf tot nieuwe inzichten over mezelf. Namelijk de manier waarop ik mensen doorgrond, uit welk overlevingsmechanismen het voortkomt en op welke momenten ik dit aangeleerde gedrag inzet. Tijdens dit gesprek vond ik het wel leuk om met behulp van mijn therapeut eens een keer in mijn eigen hoofd te graven in plaats van in het hoofd van een ander persoon te zitten. Ook kan ik zeggen dat ik al een aardige weg heb afgelegd om tot dit punt van herkenning van mijn eigen gedrag te zijn gekomen. Het was een reis van vallen en opstaan die dit jaar (voor mijn gevoel) een zwaar dieptepunt bereikte namelijk een zware depressie. Maar ondanks de negatieve kanten van het afgelopen jaar, ben ik blij met dat het gebeurd is en dat ik kracht uit mijn ervaring heb kunnen putten. Achteraf gezien ben ik nu een sterker persoon, hou ik nog meer van mezelf, maar ook van het leven.

Much looof,

DeeDee

Goede vrouwen en slechte mannen

Hoe komt het dat vrouwen vallen voor badboys. Weet je soms kijk ik om me heen. En ik zie vrouwen en meiden die genoegen nemen met een man die hen niet met respect behandeld en misbruik van hun maakt. Een voorbeeld hiervan is dat een jonge dame die samen woont met een haar baby daddy, alleen boodschappen gaat doen voor het gezin, terwijl hij thuis lekker op de bank aan het hangen is. En weer thuis aangekomen met een lading eten en dergelijke, zij alle boodschappen in haar eentje een aantal trappen omhoog tilt. Terwijl hij nog steeds op zijn luie kont lekker op de bank zit. Ik als jonge vrouw in de bloei van mijn leven begrijpt dit niet. En zal ik ook niet accepteren dat een man met wie ik woon geen bijdrage levert aan het huishouden.

Daarnaast vraag ik met af wat de oorzaak is dat jonge vrouwen zulk gedrag van hun partner accepteren en zich er niet van bewust zijn dat ze een betere man kunnen krijgen. Is het dat deze dames niet begrijpen dat ze beter verdienen. Of denken ze dat je niet beter kunnen krijgen. Mogelijk hebben ze niet geleerd hoe je als vrouw voor je eigen rechten op moet komen. Hiermee bedoel ik respect af te dwingen bij de opposite sex. Er zijn vast redenen genoeg waarom vrouwen dit gedrag vertonen. Wat ik me nu afvraag is hoe deze vrouwen te bereiken en ze te poweren zodat ze hun eigen krachten gaan inzien. En te laten weten dat ze niet genoegen moeten nemen met minder. Al houdt dat in dat je een tijdje single bent. Ook een mogelijke reden om relatie aan te gaan. De angst om alleen te zijn.

Want ik vind dat iedere vrouw als een prinses behandeld moet worden door de man met wie ze een relatie heeft. Het gaat hierbij om de kleine dingen zoals dat hij terwijl ik kook de tafel dekt, met mij boodschappen gaat doen of mij verrast met een leuk dinertje als ik een lange dag achter de rug heb. Natuurlijk kan een lekkere massage op sommige momenten ook heerlijk zijn. Maar ja, deze vrouwen moeten wel beseffen dat het niet alleen om geven aan een man moet gaan, maar zeker gewenst is om ook te ontvangen van een man. Dat zorgt voor een balans in de relatie. En ik denk dat de vrouwen zich dan ook veel gelukkiger gaan voelen.

Maar ik ben wel benieuwd wat jullie mening hierover is. Dus laat het maar weten.

Doeg,
Miss Cammie

Mi madre

Hi beautifull peepzz,
Als ik naar mijn moeder kijk en bedenk hoe zij ons als alleenstaande moeder heeft opgevoed. Dan ben ik heel trots op haar. Voor mij was zij een sterke vrouw die de wereld aan kon. Ze was heel mondig, bijdehand, en direct (ja ik heb het niet van een vreemde). Dit waren eigenschappen die niet altijd werden gewaardeerd. Maar ik vond en vind het nog steeds prachtig hoe mijn moeder op sommige momenten, juist wanneer je het niet verwacht, scherpe opmerkingen maakt over zaken die zich op dat moment afspelen. Daarnaast is mijn moeder ook erg creatief op het vlak van kleding maken, ontwerpen, schilderen, ect. De laatst genoemde eigenschappen heb ik niet van haar overgenomen. Dit in vergelijking met de rest van haar eigenschappen. Ja, nu  pas heb ik het door hoeveel ik op haar lijk. We zijn eigenlijk qua karaktereigenschappen net 2 druppels water. En weet je wat nog erger is. Tijdens mijn jongere jaren kon ik mijzelf zo irriteren aan het gedrag van mijn moeder als ze bijvoorbeeld haar recht haalde in een winkel als een echt big mamma. Nah, maar weet je wat, ik heb precies hetzelfde gedrag. Het is toch eigenlijk wel grappig om te zien hoe ik hetzelfde gedrag heb ik overgenomen die ik in het verleden niet zo tof vond. Hierdoor merk ik ook dat ik wat ouder word en dat vind ik geen eens erg.Ik kan nu ook met plezier terug kijken naar zulke momenten.
Ooh ja, de kleding die mijn moeder aan heeft op deze foto is gemaakt tijdens manspasie 2009. Dat is de viering  van de afschaffing van de slavernij in Suriname. De kleding heeft mijn moeder zelf ontworpen, beschilderd en genaaid. Mooi he.
 Bless.
DeeDee